Świerk biały (Picea glauca) to zimozielony gatunek iglasty pochodzący z Ameryki Północnej, ceniony w ogrodnictwie przede wszystkim za wysoką odporność na mróz, dobrą adaptację do różnych warunków siedliskowych oraz dużą różnorodność odmian ogrodowych. Gatunek ten stanowi podstawę wielu popularnych form karłowych i wolnorosnących, chętnie sadzonych w ogrodach przydomowych.
Igły świerka białego są krótkie, gęsto osadzone, miękkie w dotyku, o barwie jasnozielonej do zielonkawoniebieskiej, często z delikatnym, woskowym nalotem. Pokrój gatunku w formie naturalnej jest regularnie stożkowy, natomiast odmiany ogrodowe mogą przyjmować formy kuliste, stożkowe, poduszkowe lub bardzo zwarte, co czyni je niezwykle uniwersalnymi w zastosowaniu.
Picea glauca najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych do półcienistych, w glebach umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych, o odczynie lekko kwaśnym. Gatunek dobrze znosi niskie temperatury, natomiast źle reaguje na długotrwałą suszę, wysokie temperatury oraz silne nagrzewanie podłoża, co należy uwzględnić przy doborze stanowiska.
Dzięki dużej liczbie odmian świerk biały znajduje zastosowanie w ogrodach przydomowych, ogrodach skalnych, nasadzeniach pojemnikowych, na rabatach iglastych oraz w zieleni reprezentacyjnej, gdzie pełni funkcję rośliny strukturalnej i dekoracyjnej przez cały rok.