Jodła szlachetna /Abies procera/

Jodła szlachetna (Abies procera, syn. Abies nobilis) to zimozielony gatunek iglasty o wyprostowanym, regularnym, stożkowym pokroju, pochodzący z górskich rejonów zachodniej Ameryki Północnej. Uważana jest za jedną z najbardziej dekoracyjnych jodeł, głównie ze względu na intensywnie srebrzystoniebieskie igły oraz efektowne, duże szyszki.

Igły jodły szlachetnej są krótkie, sztywne, gęsto osadzone, o wyraźnym, niebieskoszarym nalocie, który najlepiej wybarwia się na stanowiskach słonecznych. Szyszki są duże, wzniesione, purpurowoniebieskie, stanowiące istotny walor ozdobny, jednak pojawiają się głównie na starszych egzemplarzach.

Abies procera najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych do półcienistych, w glebach żyznych, chłodnych, umiarkowanie wilgotnych i dobrze przepuszczalnych. Gatunek ten wymaga dostępu do wilgoci w glebie i powietrzu, a źle znosi długotrwałą suszę, wysokie temperatury oraz gleby ciężkie i podmokłe, dlatego w warunkach nizinnych konieczny jest świadomy dobór stanowiska.

Ze względu na duże rozmiary docelowe i wysokie walory dekoracyjne, jodła szlachetna znajduje zastosowanie głównie w większych ogrodach, parkach, założeniach krajobrazowych oraz jako soliter, gdzie może swobodnie eksponować swój pokrój.