Jałowiec płożący /Juniperus horizontalis/

Jałowiec płożący (Juniperus horizontalis) to zimozielony gatunek iglasty o bardzo niskim, silnie rozrastającym się, płożącym pokroju, pochodzący z Ameryki Północnej. Tworzy rozległe, zwarte kobierce, dzięki czemu jest jednym z najczęściej wykorzystywanych jałowców jako roślina okrywowa i stabilizująca podłoże.

Pędy jałowca płożącego są długie, elastyczne, gęsto ułożone, a ulistnienie ma postać krótkich igieł lub łusek, zależnie od odmiany. Barwa igieł jest bardzo zróżnicowana — od zielonej, przez niebieskoszarą i srebrzystą, po złocistą. U wielu odmian zimą obserwuje się zmianę zabarwienia na purpurowe lub brunatnoczerwone, co jest cechą naturalną i odmianową.

Juniperus horizontalis najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach lekkich, przepuszczalnych, ubogich, bardzo dobrze znosi suszę, mróz oraz trudne warunki siedliskowe. Jest gatunkiem wyjątkowo odpornym, polecanym do miejsc, gdzie inne rośliny iglaste mogą mieć problemy z prawidłowym wzrostem.

Dzięki niewielkim wymaganiom i wysokiej trwałości jałowiec płożący znajduje zastosowanie w ogrodach przydomowych, na skarpach, murkach, rabatach iglastych, w zieleni publicznej oraz w nasadzeniach krajobrazowych, gdzie pełni funkcję rośliny okrywowej i strukturalnej.