Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris) to rodzimy, zimozielony gatunek iglasty, naturalnie występujący na terenie Polski i dużej części Europy. Jest to jedna z najlepiej przystosowanych do lokalnych warunków klimatycznych sosen, charakteryzująca się wysoką odpornością na mróz, suszę oraz ubogie gleby. Gatunek ten cechuje się dużą zmiennością pokroju i szerokim zastosowaniem w ogrodnictwie.
Igły sosny zwyczajnej są sztywne, skręcone, zebrane po dwie, o barwie zielononiebieskiej do szarozielonej, utrzymującej się przez cały rok. Charakterystycznym elementem gatunku jest czerwonawopomarańczowa kora na górnych partiach pnia u starszych egzemplarzy. Pokrój w formie naturalnej jest luźny, nieregularny, natomiast liczne odmiany ogrodowe zachowują zwarty, kolumnowy lub karłowy charakter, odpowiedni do mniejszych ogrodów.
Pinus sylvestris najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach lekkich, przepuszczalnych, również piaszczystych i suchych. Bardzo dobrze znosi warunki miejskie, silne nasłonecznienie oraz okresowe zaniedbania pielęgnacyjne, co czyni ją gatunkiem wyjątkowo łatwym w uprawie.
Dzięki dużej liczbie odmian sosna zwyczajna znajduje zastosowanie zarówno w ogrodach przydomowych, jako soliter lub element kompozycji iglastych, jak i w nasadzeniach krajobrazowych, gdzie pełni funkcję drzewa strukturalnego i osłonowego.