Sosna żółta /Pinus ponderosa/

Sosna żółta (Pinus ponderosa) to zimozielony gatunek iglasty o silnym wzroście i bardzo charakterystycznym pokroju, pochodzący z zachodnich rejonów Ameryki Północnej. Gatunek ten wyróżnia się długimi igłami, grubą, dekoracyjnie spękaną korą oraz wysoką tolerancją na suszę i upały, co odróżnia go od wielu innych sosen uprawianych w Europie.

Igły sosny żółtej są długie, sztywne, zebrane po trzy, o barwie zielonej do żółtawozielonej, utrzymującej się przez cały rok. Charakterystyczną cechą gatunku jest gruba, żółtobrązowa kora, która u starszych drzew łuszczy się w duże płyty i wydziela żywiczny zapach, szczególnie wyczuwalny w ciepłe dni.

Pinus ponderosa najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach lekkich, przepuszczalnych, raczej suchych, dobrze znosi suszę i wysokie temperatury, natomiast źle reaguje na gleby ciężkie, podmokłe oraz długotrwałe zaleganie wody. W warunkach Polski gatunek ten polecany jest głównie do cieplejszych rejonów kraju oraz stanowisk osłoniętych, z uwzględnieniem jego przyszłych rozmiarów.

Ze względu na duże rozmiary i wyraźny charakter krajobrazowy, sosna żółta znajduje zastosowanie przede wszystkim w parkach, dużych ogrodach przydomowych oraz założeniach krajobrazowych, gdzie może pełnić rolę dominującego solitera.