Jałowiec łuskowy /Juniperus squamata/

Jałowiec łuskowy (Juniperus squamata) to zimozielony gatunek iglasty o niskim, rozłożystym lub półkulistym pokroju, pochodzący z obszarów górskich Azji. Gatunek ten ceniony jest przede wszystkim za intensywne wybarwienie igieł, najczęściej w odcieniach niebieskoszarych, stalowych lub srebrzystych, oraz bardzo dobrą odporność na niekorzystne warunki środowiskowe.

Ulistnienie jałowca łuskowego ma postać krótkich, sztywnych igieł, gęsto osadzonych na pędach, co nadaje roślinom wyraźnie zwartą, „szorstką” fakturę, odróżniającą je od jałowców płożących i pospolitych. W obrębie gatunku występują głównie odmiany karłowe i wolnorosnące, które z czasem tworzą szerokie, niskie kępy.

Juniperus squamata najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach lekkich, przepuszczalnych, ubogich, dobrze znosi suszę, mróz oraz warunki miejskie. Jest to gatunek szczególnie polecany do miejsc trudnych, gdzie inne iglaste mogą mieć problemy z prawidłowym wzrostem.

Dzięki niewielkim wymaganiom i wysokiej dekoracyjności jałowiec łuskowy znajduje zastosowanie w ogrodach przydomowych, ogrodach skalnych, nasadzeniach okrywowych, kompozycjach nowoczesnych oraz w zieleni publicznej.